Балкански војни 1912-1913 година

Првиот од т.н. цветови, како што се наречени помалите целини од комплексот со проектот на авторката, претставува помен на јунаците загинати во Балканските војни, кои потврдиле дека битките за слобода се заеднички именител за сите земји од Балканот. Имено, во 1912 год. тие поведуваат заедничка војна за конечно ослободување од Османлиското царство и неговото долго 5 вековно владеење.

Во жестоките борби кои се воделе овде учествувале и Љешњаните. Загинале голем број. Се случувало семејни огништа да згаснат после таа битка, но имињата и презимињата од сите нив остануваат да сјаат со бесмртност. Тоа се случило со семејството на Кикун Радуновиќ  ,од село Прогоновиќ.После смртта на еден од синовите во Руско-јапонската војна,трите сина кои ги имал-Алекса,Благота и Илија загинале во битките за Скадар. Но,одејќи да ги посети гробовите од синовите, Кикун умира покрај нив затоа што тагата била преголема за неговото срце.Денес,неговите синови живеат со нивните имиња исклесани на камените плочи,а заедно со Кикун и во приказните и епската песна која е испеана.

Сепак, после конечната пресметка со Османлиското царство, заради недоразбирање околу поделбата на освоените територии,доаѓа до Втората балканска војна започната меѓу Србија и Бугарија. Црна Гора ѝ дава помош на Србија и учествува во одлучувачките битки како што е битката на Брегалница, во денешна Северна Македонија. Во двете Балкански војни загинале 115 Љешњани. Нивните имиња се исклесани на концентрично поставените камени плочи,во овој комплекс посветен на тие историски настани.